Het Opel GSE Formula E Team bereidt de raceauto's in de windtunnel voor op de eisen van het nieuwe GEN4-tijdperk.
- Aerodynamica wordt steeds belangrijker in het ABB FIA Formula E World Championship: hogere snelheden en voor het eerst twee aerodynamische configuraties
- De windtunnel levert nauwkeurige gegevens op voor balans, efficiëntie en voertuigafstelling
- Jörg Schrott: “We willen de aerodynamica onder alle omstandigheden tot in detail begrijpen.”
Met het nieuwe GEN4-tijdperk van de Formule E dat volgend seizoen van start gaat, neemt niet alleen de prestatie toe, maar ook de vraag naar nog meer precisie en detailwerk. De volgende generatie voertuigen zal aanzienlijk sneller zijn dan zijn voorgangers, en tegelijkertijd zullen voor het eerst in de Formule E twee verschillende aerodynamische configuraties worden gebruikt. Voor Opel is het daarom duidelijk dat het team, om het potentieel van de Opel GSE 27FE-raceauto volledig te benutten, de aerodynamica van het voertuig tot in het kleinste detail moet begrijpen.
In de windtunnel werkt het Opel GSE Formula E Team aan het nauwkeurig testen en analyseren van het gedrag van de raceauto onder realistische omstandigheden, om zo de testprogramma's op het circuit nog preciezer voor te bereiden. Op deze manier wordt een bereik tastbaar dat later bepalend kan zijn voor stabiliteit, efficiëntie en, in het uiterste geval, ook voor elke honderdste van een seconde.
“Het GEN4-tijdperk tilt het belang van aerodynamica naar een geheel nieuw niveau”, aldus Jörg Schrott, teambaas van het Opel GSE Formula E Team. “Daarom willen we heel precies begrijpen hoe de verschillende configuraties zich gedragen en hoe we de verkregen gegevens zo goed mogelijk kunnen gebruiken voor verdere ontwikkeling en de daaropvolgende afstelling.”
Perfecte timing: Opel stapt in de Formule E aan het begin van een nieuw tijdperk
De nieuwe generatie van de Formule E legt de lat voor prestaties aanzienlijk hoger: in plaats van de eerdere 350 kW (476 pk) heeft de GEN4-auto een vermogen van 600 kW (816 pk), beschikt hij over permanente vierwielaandrijving en accelereert hij in minder dan twee seconden van 0 naar 100 km/u. Deze prestatiewaarden en twee verschillende aerodynamische configuraties veranderen de vereisten aanzienlijk. Terwijl de ene configuratie is ontworpen voor een zo laag mogelijke luchtweerstand tijdens de race, levert de andere meer neerwaartse druk voor snelle ronden in de kwalificatierondes.
Voor de teams betekent dit dat ze diepgaande kennis van beide varianten nodig hebben en dat ze nauwkeurige metingen van de bijbehorende waarden moeten uitvoeren. De windtunnel is in deze fase van onschatbare waarde, omdat de verkregen waarden dicht bij de werkelijkheid liggen – en op het circuit niet met deze nauwkeurigheid kunnen worden gemeten.
Supersportwagen: zo 'traint' de Opel GSE 27FE in de windtunnel
In de windtunnel wordt de Opel GSE 27FE getest onder omstandigheden die het gebruik op het circuit zo realistisch mogelijk simuleren. Terwijl de auto op de transportband staat, stroomt de lucht met een vaste snelheid over het voertuig. Zo kunnen de ingenieurs precies meten hoe de luchtstroom de voor- en achterkant beïnvloedt, hoe de balans verandert en hoe de betreffende configuratie werkt.
Voor een directe vergelijking wisselt het team tijdens de sessies de voor- en achtervleugels om tussen de twee aerodynamische configuraties te schakelen. Het voordeel: beide varianten kunnen onder dezelfde omstandigheden worden geëvalueerd. Dit helpt de ingenieurs om simulaties te controleren en vervolgens verder te werken met betrouwbare meetwaarden.
“In de windtunnel meten we aerodynamische belastingen, zoals de balans van de neerwaartse druk, met zeer hoge nauwkeurigheid,” legt Simon Merchet, hoofd ontwikkeling van het Formule E-project, uit. “Op het circuit zien we alleen de grotere effecten, maar niet de fijne details met dezelfde precisie. Het zijn juist deze zuivere meetwaarden die we nodig hebben om later op een betrouwbare basis verder te kunnen werken.”
Perfect gecoördineerd: de voorbereiding van Opel verloopt volgens een nauwkeurig plan
Het feit dat Opel al in de windtunnel heeft getest vóór de intensieve circuitproeven maakt deel uit van een duidelijk ontwikkelingsplan. Het ontwikkelingschassis was al beschikbaar, terwijl de nieuwe aandrijflijn op dat moment nog niet klaar was voor het circuit. Het team gebruikte deze fase om de aerodynamica parallel verder te ontwikkelen. Zodra de aandrijflijn beschikbaar was, verschoof de focus meer naar het circuit. Windtunnel, testbank, simulator en testritten zijn bewust met elkaar verweven. “We hebben een duidelijk plan, en dit plan wordt stap voor stap uitgevoerd”, aldus Jörg Schrott.
Optimale aerodynamica: knowhow ook voor serieproductie
Succesvol werk in de windtunnel heeft een lange traditie bij Opel: de legendarische Calibra zette bij zijn marktintroductie in 1989 al de norm met een cW-waarde van 0,26 en werd destijds beschouwd als de aerodynamisch meest efficiënte productieauto ter wereld. Opel hield zich ook al in een vroeg stadium bezig met de wisselwerking tussen luchtweerstand en koeling in de motorsport – bijvoorbeeld in 1996 in de Calibra V6 4x4 voor de DTM (Deutsche Tourenwagen-Meisterschaft) en ITC met actieve aeroshutters aan de voorzijde.
Het belang van aerodynamica bij Opel blijkt ook uit de huidige modellen: met een luchtweerstandscoëfficiënt van cW =0,29 is de Opel Corsa een van de meest aerodynamische voertuigen in zijn segment, terwijl de Opel Mokka een cW-waarde van 0,32 haalt en daarmee ook tot de beste in zijn klasse behoort. In beide modellen helpen actieve radiatorluiken om de luchtstroom doelgericht te regelen, afhankelijk van de rijsituatie en de koelbehoeften, waardoor de efficiëntie wordt verbeterd.